Πάχνες: η κορυφή των Λευκών Ορέων που μας έδωσε το όνομα
Οι Πάχνες είναι η ψηλότερη κορυφή των Λευκών Ορέων, στα 2.453 μέτρα. Είναι η δεύτερη ψηλότερη της Κρήτης, μόλις τρία μέτρα κάτω από τον Τίμιο Σταυρό του Ψηλορείτη. Στα Σφακιά λένε πως όποιος ανεβαίνει στην κορυφή αφήνει μια πέτρα στον σωρό, για να ψηλώσει το βουνό και να περάσει τον Ψηλορείτη.
Οι Μαδάρες
Τα Λευκά Όρη έχουν πάνω από πενήντα κορυφές που ξεπερνούν τα 2.000 μέτρα. Οι ντόπιοι τα λένε Μαδάρες, δηλαδή γυμνά βουνά. Πάνω από ένα ύψος δεν φυτρώνει σχεδόν τίποτα: μόνο πέτρα, ανοιχτόχρωμος ασβεστόλιθος που από μακριά μοιάζει με χιόνι ακόμα και το καλοκαίρι. Τον χειμώνα το χιόνι είναι αληθινό και μένει μέχρι την άνοιξη.
Στις νότιες πλαγιές τα βουνά πέφτουν απότομα στο Λιβυκό πέλαγος. Εκεί βρίσκονται τα Σφακιά και τα φαράγγια τους, με πιο γνωστό το φαράγγι της Σαμαριάς.
Τα μιτάτα και οι βοσκοί
Το καλοκαίρι οι βοσκοί ανέβαζαν τα κοπάδια στα ψηλά βοσκοτόπια και έμεναν εκεί για μήνες. Ζούσαν στα μιτάτα, μικρά κυκλικά κτίσματα από ξερολιθιά, χωρίς λάσπη και χωρίς ξύλο στη στέγη. Εκεί έπηζαν και το τυρί: γραβιέρα, μυζήθρα, ανθότυρο.
Από αυτή τη ζωή βγαίνει ένα μεγάλο μέρος της κρητικής κουζίνας. Κρέας από ζώα που βόσκουν ελεύθερα, τυριά από το γάλα τους, χόρτα και βότανα του βουνού, και λίγα ακόμα υλικά που αντέχουν στον χρόνο.
Γιατί Πάχνες
Το όνομα του εστιατορίου μας είναι το όνομα αυτής της κορυφής. Το διαλέξαμε γιατί από εκεί ξεκινά η κουζίνα που σερβίρουμε στην Ηλιούπολη: τσιγαριαστό, σφακιανή πίτα, γραβιέρα, στάκα και ρακί.